Աննա Մելիքյանը, «Իրավունքների պաշտպանություն առանց սահմանների» ՀԿ ծրագրերի համակարգողը, նշել է, որ վերջին շրջանում պետական մարմինների կողմից պրոակտիվ տեղեկատվության հրապարակումը սահմանափակվում է։ Նա ընդգծել է, որ երբ քաղաքացիները փորձում են ստանալ տեղեկատվություն, հաճախ այն չեն տրամադրում կամ տրամադրում են կիսատ։ Սա հանգեցնում է նրան, որ մարդիկ ստիպված են լինում դիմել դատարան, ինչը երկարատև և ծախսատար գործընթաց է։
«Արդյունքում, համայնքի բնակիչները, որոնց կյանքի վրա ազդում են որոշումները, ավելի քիչ հնարավորություն ունեն տեղեկատվության հասանելիության», - ասել է Մելիքյանը։ Նա նաև նշել է, որ քրեական արդարադատությունը մնում է միակ մեխանիզմը, որով իրավապաշտպանները կարող են լուծել իրենց խնդիրները, սակայն քաղաքացիական կամ վարչական մեխանիզմների միջոցով դա անել դժվար է։
Աղբյուր՝ www.aravot.am
