Իշխանությունները ճգնաժամ են ստեղծել Հայաստանի տնտեսության, մասնավորապես՝ գյուղմթերքի արտահանման համար ու հիմա «հերոսաբար» պայքարում են դրա դեմ։ Աջ ու ձախ պետական բյուջեից փողեր են բաժանում, որպեսզի մեղմեն իրենց բերած ճգնաժամի հետևանքները։ Մի կողմից՝ սուբսիդավորում են տրամադրում արտահանմանը, փոխհատուցում՝ տեղափոխման ծախսերի համար, մյուս կողմից՝ հետաձգում են ջերմոցատերերի, ինտենսիվ այգիների վարկային պարտավորությունները։
Վարկային պարտավորությունները հետաձգել ևս փող արժե և այդ փողն էլի վճարում է պետական բյուջեն։
Մեկ այլ հարց է, թե ինչո՞ւ են որոշել հետաձգել միայն 20 ջերմոցատերերի վարկային պարտավորությունները, երբ բոլորն են վնասներ կրում։ Գուցե՞ սրանում էլ միտում կամ հետաքրքրություններ ունեն։
Փողերը, որոնք պիտի գնային կրթության, պաշտպանության, սոցիալական ոլորտի խնդիրների լուծման ու տնտեսական ծրագրերի իրականացման համար, որոշել են ուղղել տնտեսությանը հասցրած վնասների փոխհատուցմանը։ Խոսքը փոքր գումարների մասին չէ, միլիոնավոր դոլարների մասին է խոսքը, բայց դրանք շատ հեռու են փոխհատուցելու այն հսկայական կորուստները, որոնք այս օրերին կրում է Հայաստանի տնտեսությունը՝ ռուսական շուկայում արտահանման դժվարությունների ու սահմանափակումների պատճառով։
Ռուսական շուկա արտահանման խնդիրների հայկական ապրանքներն առաջին անգամ չէ, որ բախվում են։ Մասնակի դեպքեր եղել են, բայց նման համատարած սահմանափակումներ նախկինում երբևէ չեն եղել։ Դրա հետևանքով տուժում են գյուղացիներները, գյուղմթերք արտադրողներն ու արտահանողները։
Այս վիճակը դեռ ինչքա՞ն կշարունակվի, իշխանությունները չեն համարձակվում ասել։ Բայց որքան այն երկարի, այնքան տնտեսության վնասներն ավելի մեծ կլինեն։ Չնայած հայտարարվող փոխհատուցումներին, դրանք երբեք չեն կարող փակել տնտեսության այն բոլոր կորուստները, որոնք ամեն օրվա հետ առաջանում են ու շարունակելու են առաջանալ, քանի դեռ չեն լուծվել խնդիրներն ու չի հաջողվել վերականգնել կորցրած շուկան։
Աղբյուր՝ 168.am
